Małgorzata Abramowicz (ur. 1956) – polonistka i teatrolożka, kustoszka Działu Teatralnego w Oddziale Sztuki Współczesnej Muzeum Narodowego w Gdańsku. Kuratorka i współkuratorka ponad 40 wystaw teatralnych, autorka i współautorka katalogów, artykułów popularno-naukowych, zafascynowana historią międzywojennych kurortów nadbałtyckich, czego dowodem są książki o Juracie, Jastrzębiej Górze, Jastarni, Władysławowie, Kuźnicy i Pucku. Nagrody: Miasta Gdańska w Dziedzinie Kultury za rok 1998; Pomorska Nagroda Artystyczna „Gryf Pomorski” za rok 2003, nominacja do Pomorska Nagrody Artystycznej „Gryf Pomorski” za rok 2016 (z Grażyną Totwen-Kilarską), odznaczona odznaką Zasłużony Działacz Kultury (2003) oraz złotą odznaką „Za opiekę nad zabytkami” (2005).
Marek Abramowicz (ur. 1945) – prof. dr nauk fizycznych. Autor przeszło dwustu prac naukowych z zakresu ogólnej teorii względności, teorii akrecji, czarnych dziur i figur równowagi gwiazd. Pracował w Centrum Astronomicznym Mikołaja Kopernika PAN w Warszawie, a także na kalifornijskim Uniwersytecie Stanforda i na Uniwersytecie Teksańskim w Austin. Współpracował z zespołem kierowanym przez brytyjskiego kosmologa Dennisa Sciamę, na początku na Uniwersytecie Oksfordzkim, a później w włoskiej Scuola Internazionale Superiore di Studi Avanzati (SISSA) w Trieście.
W latach 1990–1994 był profesorem w Nordic Institute for Theoretical Physics (Nordita) w Kopenhadze. Od 1993 roku pracował na Uniwersytecie w Göteborgu oraz Uniwersytecie Technicznym Chalmersa, gdzie przewodzi katedrze astrofizyki.
W latach osiemdziesiątych pisał dla paryskiej „Kultury”
Anna Balcerska (ur. 1941, zm. 2025) – prof. nauk medycznych, pediatra, onkolog, hematolog. Zawodowo związana z Gdańskim Uniwersytetem Medycznym, kierowniczka Kliniki Pediatrii, Hematologii, Onkologii i Endokrynologii tej uczelni.
Waldemar Bartelik (ur. 1948, zm. 2019) – absolwent Politechniki Gdańskiej, wieloletni siatkarz, reprezentant Polski, prezes pomorskiego okręgu piłki siatkowej, menadżer i biznesmen.
Andrzej Henryk Basiński (ur. 1952) – prof. nauk medycznych, specjalizował się w zakresie anestezjologii i reanimacji oraz intensywnej terapii. W latach 2009–2010 był wicedyrektorem Uniwersyteckiego Centrum Klinicznego w Gdańsku, a w kadencji 2012–2016 prorektorem Gdańskiego Uniwersytetu Medycznego. Od 2008 do 2012 pełnił funkcję prodziekana Wydziału Nauki o Zdrowiu. Wiceprezes Polskiego Towarzystwa Badania Bólu.
Adam Bielan (ur. 1974) – polityk, poseł na Sejm w latach 1997-2004, poseł do Parlamentu Europejskiego w latach 2004-2014, wiceprzewodniczący Parlamentu Europejskiego. Wicemarszałek Senatu RP w okresie 2015-2019.
Krystyna Bieńkowska-Szewczyk (ur. 1952) – prof. nauk biologicznych. Specjalizuje się w biologii molekularnej wirusów, w szczególności o tematyce herpeswirusów i wirusa zapalenia wątroby typu C. Zawodowo związana z Uniwersytetem Gdańskim. Kierownik Zakładu Biologii Molekularnej Wirusów na Międzyuczelnianym Wydziale Biotechnologii Uniwersytetu Gdańskiego i Gdańskiego Uniwersytetu Medycznego, gdzie w latach 2002–2008 pełniła funkcję prodziekana. Kierowała grantami naukowymi oraz grupami partnerskimi w ramach międzynarodowych projektów finansowanych z Programów Ramowych Unii Europejskiej, m.in. nadzorowała polską częścią projektu HEPACIVAC, który miał na celu wynalezienie szczepionki przeciwko wirusowi HCV. Przewodniczyła zespołowi ds. molekularnej wirusologii, który współpracując z ramienia UG z laboratorium Teda Huppa z Uniwersytetu w Edynburgu, doprowadził do powstania w Gdańsku Międzynarodowego Centrum Badań nad Szczepionkami Przeciwnowotworowymi (International Centre for Cancer Vaccine Science). W latach 2006-2010 była członkinią Komitetu Mikrobiologii PAN.
Jarosław Boberek (ur. 1963) – aktor filmowy, dubbingowy, teatralny, lektor i reżyser polskiego dubbingu. Absolwent Wydziału Aktorskiego PWST w Krakowie – Filia we Wrocławiu. Występuje w Teatrze Studio oraz w Teatrze Praga w warszawskiej Fabryce Trzciny. Jest członkiem zespołu Teatru Capitol w Warszawie.
Alicja Bobrowska (ur. 1936, zm. 2025) – aktorka, prezenterka telewizyjna, pielęgniarka, malarka, rzeźbiarka, pierwsza powojenna laureatka konkursu Miss Polonia 1957. W konkursie piękności Miss Universe 1958 Stanach zajęła 5. miejsce i zdobyła wyróżnienie za najlepsze przemówienie o swoim kraju. W kolejnych latach pracowała jako aktorka teatralna. Debiutowała na scenie Teatru im. Juliusza Słowackiego w Krakowie, grała również w Teatrze Narodowym i Teatrze Polskim w Warszawie. Pracowała też jako spikerka Telewizji Polskiej. W 1981 wyemigrowała na stałe do Kalifornii, gdzie przez 17 lat pracowała jako pielęgniarka. Po przejściu na emeryturę realizowała się jako artystka sztuki współczesnej.
Piotr Maria Bogdanowicz (ur. 1943) – malarz, pedagog, działacz oświatowy, założyciel Ogólnokształcącego Liceum Programów Indywidualnych (OLPI) im. Józefa Unruga oraz Liceum Sztuk Plastycznych im. Jacka Mydlarskiego w Gdańsku. Wieloletni wykładowca Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku, specjalizujący się w malarstwie i edukacji artystycznej. W 1979 roku kierował budową Pomnika Obrońców Poczty Gdańskiej odsłoniętego z okazji 40. rocznicy wybuchu II wojny światowej. Był zastępcą prezesa Spółdzielni Pracy Artystów Plastyków „Format” (1982-1985), jej kierownikiem (1986-1990). W 1997 współtworzył i prowadził Studium Animatorów Kultury w Gdańsku. W latach 2019–2023 pełnił funkcję przewodniczącego polskiego komitetu Międzynarodowego Stowarzyszenia Wychowania przez Sztukę (InSEA). Jest założycielem i pierwszym prezesem gdańskiego koła Społecznego Towarzystwa Oświatowego.
Piotr Bojarski (ur. 1964) – profesor nauk fizycznych. W latach 2008–2012 prodziekan Wydziału Matematyki, Fizyki i Informatyki Uniwersytetu Gdańskiego, w latach 2012–2024 dziekan tego Wydziału. W kadencji 2024–2028 członek rady Narodowego Centrum Nauki, zaś w kadencji 2025–2029 członek rady Uniwersytetu Gdańskiego. Odbył długoterminowe staże naukowe w Zakładzie Biofizyki na Uniwersytecie w Bremie oraz w Instytucie Biochemii na University of Maryland at Baltimore. W późniejszym okresie przebywał naukowo w Fort Worth na University of North Texas, Health Science Center, a także w sieci CNR w Neapolu i Rzymie. Opublikował jako autor i współautor około 140 prac naukowych w renomowanych czasopismach o zasięgu międzynarodowym. Jego zainteresowania badawcze mają charakter interdyscyplinarny: począwszy od fizyki i biofizyki molekularnej, poprzez organiczne i hybrydowe materiały optyczne oraz biomateriały aż do zastosowań metod fizycznych w kryminalistyce i fizyce medycznej. W roku 2023 współprzewodniczył komitetowi programowemu najważniejszego wydarzenia krajowego dla społeczności polskich fizyków, jakim jest Zjazd Fizyków Polskich.
Piotr Michał Bojarski (ur.1949) - doktor, zawodowo związany ze środowiskiem morskim. Przez 52 lata był czynnym pracownikiem naukowo – dydaktycznym Wyższej Szkoły Morskiej, Akademii Morskiej i Uniwersytetu Morskiego w Gdyni. Jako radiooficer, radioelektronik i opiekun praktyk morskich pływał na statkach szkolnych Uczelni, PMH i armatorów zagranicznych. Na Uczelni zasiadał w Senacie WSM i wielokrotnie w Radzie Wydziału Elektrycznego. Pełnił przez dwie kadencje funkcję prodziekana WE. Specjalista w dziedzinie dalekosiężnych systemów radiokomunikacji morskiej (konwencjonalnych i satelitarnych) oraz radiowej techniki nadawczej i układów elektronicznych. Promotor ponad 150 prac inżynierskich i magisterskich z dziedziny radioelektroniki morskiej. Przez ponad 40 lat członek Państwowej Komisji Egzaminacyjnej ds. Operatorów w Radiowej Służbie Morskiej i Żeglugi Śródlądowej. Posiada również uprawnienia zawodowe w dziedzinie elektrotechniki, jest członkiem Krajowego Zespołu Ekspertów Stowarzyszenia Elektryków Polskich (SEP). W pierwszych niezależnych wyborach samorządowych wybrany radnym RM Sopotu.
Katarzyna Cieślak (ur. 1956, zm. 1997) - historyczka sztuki. Od roku 1979 pracowała w Gdańskiej Pracowni Instytutu Sztuki PAN, a od 1997 roku w Zakładzie Dziejów Nowożytnych Instytutu Historii PAN w Warszawie. Jej zainteresowania badawcze skupiały się na emblematyce nowożytnej oraz programach ikonograficznych gdańskich kościołów i wnętrz świeckich, Dworu Artusa i Ratusza Głównego Miasta. Prace, Katarzyny Cieślak, dotyczące gdańskiej sztuki epitafijnej oraz emblematyki doby nowożytnej, weszły do kanonu gdańskiej literatury historycznej. Była członkinią gdańskiego oddziału Stowarzyszenia Historyków Sztuki. W 1999 roku powołano Fundację im. dr Katarzyny Cieślak, której celem jest wspomaganie i promowanie inicjatyw naukowych w zakresie historii sztuki i kultury Pomorza oraz Warmii i Mazur. Od 2002 roku fundacja organizuje konkurs im. dr Katarzyny Cieślak, skierowany do młodych badaczy krajowych i zagranicznych, na najlepszą pracę naukową z zakresu historii sztuki i kultury Pomorza oraz Warmii i Mazur.
Katarzyna Cieślak (ur. 1956, zm. 1997) – historyczka sztuki. Od roku 1979 pracowała w Gdańskiej Pracowni Instytutu Sztuki PAN, a od 1997 roku w Zakładzie Dziejów Nowożytnych Instytutu Historii PAN w Warszawie. Jej zainteresowania badawcze skupiały się na emblematyce nowożytnej oraz programach ikonograficznych gdańskich kościołów i wnętrz świeckich, Dworu Artusa i Ratusza Głównego Miasta. Prace, Katarzyna Cieślak, dotyczące gdańskiej sztuki epitafijnej oraz emblematyki doby nowożytnej, weszły do kanonu gdańskiej literatury historycznej. Była członkinią gdańskiego oddziału Stowarzyszenia Historyków Sztuki. W 1999 roku powołano Fundację im. dr Katarzyny Cieślak, której celem jest wspomaganie i promowanie inicjatyw naukowych w zakresie historii sztuki i kultury Pomorza oraz Warmii i Mazur. Od 2002 roku fundacja organizuje konkurs im. dr Katarzyny Cieślak, skierowany do młodych badaczy krajowych i zagranicznych, na najlepszą pracę naukową z zakresu historii sztuki i kultury Pomorza oraz Warmii i Mazur.
Władysław Andrzej Czapliński (ur. 1954) – prof. nauk prawnych, specjalizujący się w prawie Unii Europejskiej i prawie międzynarodowym publicznym, radca prawny. W latach 1999–2000 był pracownikiem Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Gdańskiego. Od 2001 roku jest pracownikiem naukowym Centrum Europejskiego Uniwersytetu Warszawskiego. Pełni też funkcję kierownika Katedry Prawa Międzynarodowego Europejskiej Wyższej Szkoły Prawa i Administracji oraz członka zarządu Fundacji Promocji Prawa Europejskiego. Jest jednym z tutorów Collegium Invisibile. W latach 2011–2012 prowadził wykłady z prawa międzynarodowego i prawa UE oraz był kierownikiem Katedry Prawa Międzynarodowego Wyższej Szkoły i Zarządzania im. Heleny Chodkowskiej w Warszawie. W latach 2004–2016 pełnił funkcję dyrektora Instytutu Nauk Prawnych Polskiej Akademii Nauk. Jest redaktorem naczelnym rocznika Polish Yearbook of International Law. W latach 1999–2005 był członkiem Rady legislacyjnej przy Prezesie Rady Ministrów. Od 2004 roku jest przewodniczącym Komitetu Doradczego Prawa Europejskiego przy Ministrze Sprawiedliwości, a od roku 1998 również członkiem Doradczego Komitetu Prawnego przy Ministrze Spraw Zagranicznych.
Piotr Czauderna (ur. 1962) – prof. nauk medycznych, chirurg dziecięcy. W 2019 roku prezes Agencji Badań Medycznych. Zawodowo związany z Gdańskim Uniwersytetem Medycznym, kierownik Kliniki Chirurgii i Urologii Dzieci i Młodzieży. Od połowy lat 90. członek władz Polskiego Towarzystwa Chirurgów Dziecięcych, w 2012 roku objął stanowisko prezesa tej organizacji, które sprawował do 2014 roku. Przez dwie kolejne kadencje (2005–2012) był przewodniczącym międzynarodowej grupy ds. leczenia guzów wątroby u dzieci (SIOPEL). Został też wybrany na przewodniczącego sekcji chirurgii dziecięcej Europejskiej Unii Specjalistów Medycznych (UEMS). W lutym 2021 roku prezydent Andrzej Duda powierzył mu funkcję przewodniczącego powołanej wówczas Rady ds. Ochrony Zdrowia. W 2025 roku został koordynatorem utworzonego w ramach tego komitetu zespołu ds. ochrony zdrowia. W sierpniu 2025 roku został doradcą społecznym prezydenta RP Karola Nawrockiego. W grudniu tego samego roku prezydent powołał go na przewodniczącego nowo utworzonej Rady Zdrowia.
Krzysztof Czerkas (ur. 1950) – dr inż., menedżer ochrony zdrowia z doświadczeniem w zarządzaniu podmiotami leczniczymi, w tym przede wszystkim szpitalami publicznymi z pozycji dyrektora lub prezesa zarządu. Specjalista w zakresie restrukturyzacji przedsiębiorstw medycznych oraz opracowywaniu założeń i celów strategiczno – operacyjnych. W przeszłości Pełnomocnik Zarządu EMC Instytut Medyczny S.A. ds. wdrożeń programów naprawczych; Prezes Zarządu Szpitala Specjalistycznego w Kościerzynie, Prezes Zarządu Szpitala Powiatu Bytowskiego w Bytowie; a obecnie Członek Rady Naczelnej Polskiej Federacji Szpitali i niezależny ekspert rynku ochrony zdrowia, ekspert Formedis Medical Management & Consulting w Poznaniu oraz wykładowca i ekspert Wyższej Szkoły Bankowej w Gdańsku.
Stanisław Deja (ur. 1950) – pianista, pedagog. Laureat międzynarodowych konkursów pianistycznych w Vorcelli (Włochy) i Jaen (Hiszpania). Krytycy muzyczni zaliczają go do wybitnych interpretatorów muzyki Wolfganga Amadeusza Mozarta i Fryderyka Chopina, ale ceniony jest także jako kameralista i akompaniator w ansamblach wokalnych. W 2007 roku występował z Krzysztofem Pendereckim w Niemczech, biorąc udział w jego koncercie fortepianowym Zmartwychwstanie. Razem z Andrzejem Zielińskim stworzył duet, który nagrał podwójny album pt. Skaldowie na dwa fortepiany – live. Pracował jako spiker w Radiu Wolna Europa i to właśnie on, jako pierwszy zakomunikował w tamtejszym studiu radiowym o ogłoszeniu stanu wojennego w Polsce w 1981 roku.
Kamil Drucis (ur. 1976) – dr nauk medycznych, adiunkt w Katedrze i Klinice Chirurgii Onkologicznej Gdańskiego Uniwersytetu Medycznego oraz Uniwersyteckiego Centrum Klinicznego. Jest autorem i współautorem ponad 90 naukowych publikacji dotyczących leczenia chorób nowotworowych. Zajmuje się również edukowaniem i popularyzacją wiedzy na temat onkologii, redagując treści na portalach informacyjnych przeznaczonych dla osób chorych, ich bliskich oraz wszystkich, którzy są zainteresowani tym tematem. Uhonorowany nagrodą w prestiżowym konkursie organizowanym przez magazyn Forbes „Profesjonaliści” w kategorii Lekarz w roku 2013.
Wiktor Dyduła (ur. 1997) – piosenkarz, autor tekstów, kompozytor. W 2021 zajął czwarte miejsce w finale 12. edycji programu TVP2 The Voice of Poland. W programie premierowo wykonał swój debiutancki singel – „Dobrze wiesz, że tęsknię”, z którym dotarł do 11. miejsca polskiej listy airplay i uzyskał wyróżnienie złotej płyty. Brał udział w konkursie o Bursztynowego Słowika podczas Top of the Top Sopot Festival 2022 i w trasie koncertowej Męskie Granie 2023. We wrześniu 2024 roku wziął udział w nagraniu nowej wersji utworu „Moja i twoja nadzieja” w ramach charytatywnej akcji #RazemDlaWas na rzecz ofiar powodzi w Europie Środkowej. W 2025 roku był nominowany do nagrody Fryderyka w kategorii „singel roku pop”.
Tadeusz Ereciński (ur. 1946) – prof. nauk prawnych, profesor zwyczajny Uniwersytetu Warszawskiego, socjolog, sędzia, w latach 1996–2016 prezes Sądu Najwyższego, kierujący Izbą Cywilną. Zawodowo związany z Uniwersytetem Warszawskim. W latach 1987-1990 pełnił funkcję prodziekana Wydziału Prawa i Administracji, współpracował też z Katolickim Uniwersytetem Lubelskim. W 1990 roku powołano go w skład Komisji ds. Reformy Prawa Cywilnego przy ministrze sprawiedliwości, a w 1997 roku został wiceprzewodniczącym Komisji Kodyfikacyjnej Prawa Cywilnego. W tym samym roku został ekspertem Rady Europy, a w 1999 wszedł w skład Komitetu Nauk Prawnych Polskiej Akademii Nauk. W 2002 roku został członkiem Europejskiej Komisji ds. Wymiaru Sprawiedliwości.
Jacek Gwoździewicz – dr nauk medycznych, pracownik Akademii Medycznej w Gdańsku, wieloletni kierownik Szpitalnego Oddziału Ratunkowego Szpitala Copernicus w Gdańsku.
Michał Harciarek (ur. 1980) – prof. nauk społecznych, od 2022 roku dziekan Wydziału Nauk Społecznych Uniwersytetu Gdańskiego. Wieloletni przewodniczący Komitetu Psychologii Polskiej Akademii Nauk.
Celina Imielińska (ur. 1955) – dr inż., informatyk, elektronik. Profesor Electrical Engineering and Computer Science w Stevens Institute of Technology (do 1998) - od 1998 r. pracuje w Columbia University Medical School – College of Physicians and Surgeons na wydziałach Biomedical Informatics i Radiation Oncology. Zajmuje się badaniami w dziedzinie matematycznego modelowania obrazowania medycznego – Vesalius Technologies LLC, w Princeton, NJ. Sekretarz Kapituły Konkursu o Nagrodę im. Witolda Lipskiego dla utalentowanych młodych naukowców, mających wybitne osiągnięcia naukowe w dziedzinie informatyki i jej zastosowań. Konkurs organizuje Fundacja Kościuszkowska.
Zuzanna Jabłońska (ur. 2003) – piosenkarka, autorka tekstów, kompozytorka, finalistka pierwszej polskiej edycji The Voice Kids. W 2018 roku wydała singiel „Powiedz mi to w twarz”, który nagrała z Janem-rapowanie i Silesem. Premierze singla towarzyszyła akcja społeczna, będąca sprzeciwem wobec problemów z komunikacją międzyludzką oraz zjawiskiem hejtowania w Internecie. W lipcu 2019 roku dołączyła do kampanii „I Love You Hater”, mówiącej o odpowiadaniu miłością na hejt. W tym samym roku wystąpiła podczas 53. Top of the Top Sopot Festival w koncercie Young Choise Awards. W maju 2020 roku ukazała się książka Justyny Sucheckiej pt. Young Power. 30 historii o tym, jak młodzi zmieniają świat, której jedną z bohaterek jest Jabłońska.
Jarosław Janiszewski (ur. 1962) – muzyk, dziennikarz, wokalista, producent, kompozytor i tekściarz. Lider zespołów Bielizna i Czarno-Czarni, a także projektów: Otoczeni przez Bydło, Doktor Granat i Duetu Gremplina. Pisze groteskowe teksty opisujące polską rzeczywistość. Śpiewa charakterystycznym rozpoznawalnym głosem. W latach 1992–1997 szef gdańskiego radia ArNet. Felietonista Super Expressu i Dziennika Bałtyckiego. W latach 1992–1997 prowadził w TVP2 program Rock Noc, najdłuższą cykliczną audycję „na żywo”. Z zespołami Czarno Czarni i Bielizna występował na festiwalach w Opolu i Sopocie, a także na Festiwalu Muzyków Rockowych w Jarocinie, Pikniku Country w Mrągowie czy Inwazji Mocy. Od wielu lat związany z sopockim klubem SPATiF.
Zbigniew Józef Jaworski – prof. dr hab. inż. nauk rolniczych. Zawodowo związany z Uniwersytetem Warmińsko-Mazurskim w Olsztynie, pracownik Katedry Koni i Jeździectwa, zasłużony dla hodowli koników polskich.
Piotr Tuse Jaworski (ur. 1977) – artysta streetartowy. Absolwent wydziału Malarstwa i Grafiki Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku. Od 1995 roku tworzy swoje prace w miejskiej przestrzeni publicznej. Jego pierwsze projekty funkcjonują w szkolnych podręcznikach, ilustrując streetart jako dziedzinę sztuki. Jest założycielem Agencji Reklamowej Tusestudio, gdzie od 1999 roku działa jako artdirector. W 2021 roku brał udział w plebiscycie na Osobowość Roku w kategorii Kultura. Jest autorem dwóch murali znajdujących się na dziedzińcu naszej szkoły.
Krystian Arseniusz Jażdżewski (ur. 1975) – prof. nauk biologicznych, genetyk, endokrynolog, kierownik Laboratorium Genetyki Nowotworów Człowieka Uniwersytetu Warszawskiego. Założyciel Warsaw Genomics, spółki diagnostycznej tworzącej unikatowe testy genomowe, umożliwiające personalizowaną profilaktykę antynowotworową. Przez 10 lat pracował w USA w jednym z najlepszych na świecie zespołów naukowych badających dziedziczenie nowotworów. W tym czasie odkrył gen odpowiedzialny za dziedziczenie raka tarczycy.
Kieruje międzyuniwersyteckim zespołem lekarzy i naukowców Zakładu Medycyny Genomowej Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego oraz Centrum Nowych Technologii Uniwersytetu Warszawskiego.
Ewa Juszkiewicz (ur. 1984) – malarka, autorka kolaży. W 2009 roku została laureatką nagrody specjalnej konkursu Artystyczna Podróż Hestii. W 2014 roku została uwzględniona w książce 100 Painters of Tomorrow, typującej najbardziej obiecujących młodych malarzy świata. W 2018 roku znalazła się w rankingu Kompas Młodej Sztuki, tworzonym przez liczne galerie sztuki współczesnej i redakcję Rzeczpospolitej. W 2014 roku otrzymała Nagrodę Miasta Gdańska dla Młodych Twórców w Dziedzinie Kultury.
Maria Kalinowska (ur. 1954) – prof. nauk humanistycznych. Zawodowo związana z Uniwersytetem Mikołaja Kopernika w Toruniu. W 1985 została członkiem Towarzystwa Literackiego im. A. Mickiewicza, w latach osiemdziesiątych była sekretarzem Oddziału Toruńskiego, a w 1986 członkiem Towarzystwa Naukowego w Toruniu W latach dziewięćdziesiątych oraz następnych pełniła szereg funkcji naukowych na UMK, m. in. była współorganizatorką specjalizacji teatrologicznej na kierunku filologia polska, opiekunem Koła Naukowego Edytorsko-Tekstologicznego, Koła Teatrologów na Wydziale Humanistycznym, kierownikiem Studium Zaocznego Filologii Polskiej, członkiem Komisji Dydaktycznej na Wydziale Humanistycznym, członkiem, a następnie wiceprzewodniczącą i przewodniczącą Komisji Wydawniczej na Wydziale Filologicznym, a także członkiem Rady Bibliotecznej UMK. W 2007-2014 była redaktorem naczelnym kwartalnika Wydziału Filologicznego UMK „Litteraria Copernicana”; następnie weszła w skład Rady Naukowej tego pisma. W 2014 roku odeszła z UMK i przeszła do pracy na Wydziale Artes Liberales Uniwersytetu Warszawskiego.
Barbara Kamińska – prof. dr hab. nauk medycznych. W 1975 roku zdała egzamin specjalizacyjny I stopnia z pediatrii, a w 1978 roku II stopnia z zakresu pediatrii. W 2003 roku otrzymała jako pierwszy pediatra Gdańskiego Uniwersytetu Medycznego tytuł specjalisty gastroenterologa, a w 2015 roku specjalisty gastroenterologa dziecięcego. W 2011 roku uzyskała stanowisko profesora nadzwyczajnego Gdańskiego Uniwersytetu Medycznego, a w 2015 roku z rąk Prezydenta RP otrzymała tytuł profesora. W roku 1987 przyczyniła się do utworzenia w Gdańskim Uniwersytecie Medycznym pierwszej na wybrzeżu Pracowni Endoskopii Dziecięcej. W latach 2008-2012 sprawowała funkcję prorektora ds. studenckich GUMed.
Łukasz Adam Karwowski (ur. 1945, zm. 2022) – prof. dr. hab., geolog, mineralog i petrograf, wykładowca akademicki. Zawodowo związany z Wydziałem Nauk o Ziemi oraz Wydziałem Nauk Przyrodniczych Uniwersytetu Śląskiego, gdzie przyczynił się do utworzenia muzeum i był jego pierwszym kierownikiem. Badacz meteorytów oraz założyciel (2002) i wieloletni prezes Polskiego Towarzystwa Meteorytowego.
Alina Kietrys (ur. 1946) – dziennikarka, publicystka, krytyk telewizyjny. W latach 1981-1985 była kierownikiem Redakcji Publicystyki Kulturalnej i Programów Artystycznych Gdańskiego Ośrodka Telewizyjnego. W latach 1986-2002 pełniła funkcję kierownika działu kulturalnego “Głosu Wybrzeża”, a w latach 2002- 2006 objęła stanowisko redaktor naczelnej Radia Gdańsk. Od 1976 prowadziła m.in. program na żywo „Cztery pory roku” w Polskim Radiu oraz Studio Festiwalowe Festiwalu Filmów Fabularnych w TVP. Od 1997 roku zawodowo związana była z Podyplomowym Studium Dziennikarskim na Uniwersytecie Gdańskim i z Wyższą Szkołą Bankową. Jest autorką tomu esejów biograficznych Niespokojni (2015).
Paulina Kinaszewska-Woźniak (ur. 1976) – aktorka. W 1999 ukończyła studia w Akademii Teatralnej w Warszawie. W 2000 roku otrzymała nagrodę im. Andrzeja Nardellego za rolę Anusi w Szkole żon Moliera w reżyserii Jana Englerta. Obecnie zajmuje się też muzyką tradycyjną oraz folk. W 2016 roku wraz ze swoim zespołem WoWaKin zdobyła 3. nagrodę w konkursie Polskiego Radia Nowa Tradycja.
Łukasz Kłos (ur. 1985) – od 2011 roku pracował w Urzędzie Miejskim w Gdańsku. Był pełnomocnikiem Miasta ds. Światowego Jamboree Skautowego 2023. Od 2024 roku dyrektor Zarządu transportu Miejskiego w Gdańsku.
Michał Kochańczyk (ur. 1950) – podróżnik, publicysta, taternik, alpinista polarnik, żeglarz, fotograf, filmowiec, realizator programów telewizyjnych. Wykładowca akademicki, członek polskiego Związku Alpinizmu. Wspinał się po Tatrach, Pamirze, Himalajach, Andach, górach Afryki, na Spitsbergenie i Alasce. Publikował m.in. w “Rzeczpospolitej”, “Poznaj Świat”, Dzienniku Bałtyckim”, “Taterniku”, “Górach i Alpinizmie”. Prowadził wykłady w Akademii Morskiej w Gdyni, Wyższej Szkole Bankowej w Gdańsku i w Akademii Wychowania i Sportu w Gdańsku. Eskpert Polskiego Klubu Ekologicznego Oddział Pomorski w Gdańsku.
Leszek Kopeć (ur. 1951, zm. 2025) – producent filmowy, dyrektor Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni, od 2010 roku dyrektor Gdyńskiej Szkoły Filmowej, a w latach 2015-2022 Gdyńskiego Centrum Filmowego. Wydawca “Kwartalnika Artystycznego Bliza”, autor powieści, opowiadań i recenzji publikowanych w pismach “Litteraria”, “Punkt” i “Kurier Czytelniczy”.
Andrzej Kosecki (ur. 1949, zm. 2018) – solista Opery Bałtyckiej, wykładowca Akademii Muzycznej w Gdańsku. Grał tytułowe role barytonowe np.: Walentego w "Fauście", Alfonsa XI w "Faworycie", Miecznika w "Strasznym Dworze", Janusza w "Halce", wicehrabiego Cocada w "Wesołej wdówce", doktora Falke w "Zemście nietoperza". Pracował jako asystent reżysera między innymi przy "Trawiacie", "Cyruliku Sewilskim", "Weselu Figara".
Ewa Kowalska (zm. 2025) – dziennikarka, przewodniczka. Należała do grona największych popularyzatorów wiedzy o Gdańsku i całym Trójmieście. Założyła i prowadziła portal iBedeker, przeznaczony dla turystów i biur podróży. Opublikowała około tysiąca artykułów na tematy trójmiejskie, w tym kronikarski cykl o budowie stadionu w Letnicy, zakończony wystawą fotograficzną w Dworze Artusa.
Ireneusz Krzemiński (ur. 1949) – prof. nauk humanistycznych, socjolog. Związany zawodowo z Instytutem Socjologii Uniwersytetu Warszawskiego. W latach 1997- 1998 był profesorem Uniwersytetu Gdańskiego, a w okresie 2001-2002 pełnił funkcję rektora Wyższej Szkoły Zarządzania Personelem w Warszawie i prorektora Wyższej Szkoły Komunikowania i Mediów Społecznych im. Jerzego Giedroycia. Był też wykładowcą na Uniwersytecie Warmińsko-Mazurskim w Olsztynie. Jest autorem licznych publikacji dotyczących procesów zachodzących w społeczeństwach demokratycznych.
Jolanta Kwaśniewska (ur. 3 czerwca 1955 roku w Gdańsku) – prawniczka, działaczka społeczna i filantropka. Pierwsza Dama Rzeczypospolitej Polskiej w latach 1995–2005, która od początku swojej kadencji nadała tej funkcji nowy, aktywny i społecznie zaangażowany wymiar. Od 1995 roku konsekwentnie wykorzystywała swoją pozycję publiczną do inicjowania i wspierania działań na rzecz dzieci, osób chorych, kobiet oraz grup zagrożonych wykluczeniem.
Jako Pierwsza Dama aktywnie uczestniczyła w życiu publicznym i międzynarodowym, reprezentując Polskę podczas wizyt zagranicznych, spotkań z głowami państw, pierwszymi damami, królowymi oraz liderami organizacji międzynarodowych. Jej działalność w tym okresie przyczyniła się do umocnienia społecznego i humanitarnego wymiaru prezydentury, a także do zbudowania trwałego modelu zaangażowania Pierwszej Damy w sprawy społeczne, kontynuowanego po zakończeniu kadencji.
Dzieciństwo i młodość spędziła w Trójmieście, z którym związane są jej pierwsze doświadczenia społeczne, edukacyjne i zawodowe. Już we wczesnych latach wykazywała zainteresowanie sprawami publicznymi, relacjami międzyludzkimi oraz zagadnieniami etyki i odpowiedzialności społecznej. Była aktywną harcerką – druhną drużynową, co ukształtowało w niej poczucie wspólnoty, odpowiedzialności za innych oraz potrzebę działania na rzecz słabszych. W czasie nauki szkolnej pełniła funkcję przewodniczącej klasy, ucząc się dialogu, mediacji i reprezentowania interesów grupy.
Jest absolwentką Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Gdańskiego. Z wykształcenia prawniczka – kompetencje te od początku jej działalności publicznej miały istotny wpływ na sposób rozumienia i promowania praw człowieka, praw dziecka oraz zasad państwa prawa. Założycielka oraz Prezeska Fundacji „Porozumienie Bez Barier” – jednej z najbardziej rozpoznawalnych i zasłużonych organizacji pozarządowych w Polsce, od 30 lat realizującej programy pomocowe, edukacyjne i prozdrowotne na rzecz dzieci, kobiet, osób chorych, seniorów oraz grup zagrożonych wykluczeniem.
Od początku swojej działalności publicznej Jolanta Kwaśniewska konsekwentnie angażuje się w inicjatywy krajowe i międzynarodowe na rzecz praw człowieka, praw dziecka, równości kobiet i mężczyzn, ochrony zdrowia oraz dialogu społecznego. Jest członkinią prestiżowych organizacji międzynarodowych, honorową patronką licznych inicjatyw o zasięgu europejskim i światowym, a także inicjatorką i współtwórczynią projektów, które na trwałe wpisały się w krajobraz polskiej i europejskiej działalności społecznej.
Od 1997 roku jest członkinią Jimmy & Rosalynn Carter Partnership Foundation, organizacji wspierającej młodych, wybitnie uzdolnionych ludzi wkraczających w dorosłość. W 1998 roku została powołana do Comité des Sages – komitetu doradczego utworzonego przez Sekretarza Generalnego ONZ Kofiego Annana, którego celem była walka z nielegalną produkcją, handlem i używaniem narkotyków. Do 2008 roku pełniła funkcję członkini Rady Honorowej International Centre for Missing and Exploited Children (ICMEC), działającego na rzecz ochrony dzieci przed wykorzystywaniem seksualnym i uprowadzeniami.
W 1999 roku była organizatorką międzynarodowej konferencji Pierwszych Dam „Keep Children Smiling in the New Millennium” (Zachowaj Uśmiech Dzieci w Nowym Tysiącleciu), która odbyła się w Warszawie z okazji 10. rocznicy przyjęcia przez Zgromadzenie Ogólne ONZ Konwencji o Prawach Dziecka.
W latach 2007–2016 była członkinią Rady Głównej Suzanne Mubarak Women’s International Peace Movement, międzynarodowego ruchu promującego ideę pokoju, dialogu międzykulturowego, współpracy międzynarodowej oraz wzmacniania głosu dzieci i młodzieży. W 2008 roku dołączyła do Women Leaders’ Council, powołanej podczas wiedeńskiego forum przeciwko handlowi ludźmi, której celem jest koordynacja działań globalnych, budowanie partnerstw i przeciwdziałanie stygmatyzacji ofiar handlu ludźmi.
Od kwietnia 2008 roku jest Patronką European Cancer Patient Coalition (ECPC) – Europejskiej Koalicji Organizacji Pacjentów Onkologicznych, działającej na rzecz poprawy skuteczności leczenia nowotworów i jakości życia pacjentów. W 2010 roku została członkinią European Advisory Council oraz Patronką European Institute of Women’s Health (EIWH), promującego równość płci w obszarze zdrowia publicznego, badań naukowych i polityki społecznej w Europie.
Działalność wydawnicza i medialna
Jolanta Kwaśniewska jest autorką i współautorką licznych książek oraz publikacji, które w różny sposób wpisują się w jej działalność społeczną, edukacyjną i publicystyczną.
Najważniejsze książki autorstwa Jolanty Kwaśniewskiej:
- „Lekcja stylu” (2009) – poradnik oparty na popularnym programie telewizyjnym, dotyczący zasad savoir‑vivre’u, elegancji i relacji międzyludzkich.
- „Lekcja stylu dla mężczyzn” (2010) – propozycje wskazówek dotyczących komunikacji, zachowań społecznych i wizerunku mężczyzn w życiu codziennym.
- „Lekcja stylu dla par” (2011) – książka koncentrująca się na relacjach międzyludzkich i kulturze bycia razem.
- „Pierwsza dama. Jolanta Kwaśniewska w rozmowie z Emilią Padoł” (2024) – wywiad-rzeka, w którym autorka opowiada o swoim życiu, doświadczeniach z czasów prezydentury, karierze zawodowej i zaangażowaniu społecznym.
Po zakończeniu kadencji Pierwszej Damy Jolanta Kwaśniewska aktywnie zaangażowała się w działalność medialną:
- „Lekcja stylu” w TVN Style – program, w którym dzieliła się praktycznymi wskazówkami dotyczącymi savoir‑vivre’u, zachowań społecznych i elegancji; audycja cieszyła się dużym zainteresowaniem i była emitowana przez kilka sezonów.
- „Matki i córki, czyli rodzinny galimatias” – talk‑show prowadzony wspólnie z córką Aleksandrą Kwaśniewską, w którym podejmowano tematy związane z relacjami pokoleniowymi i aktualnymi wyzwaniami społecznymi.
- „Oswajanie starości” w TVP 2. Pani Jolanta Kwaśniewska wraz z ekspertami prezentowała tematy związane z aktywnym, zdrowym i świadomym życiem w wieku senioralnym oraz przeciwdziałaniem stereotypom dotyczącym starości. Program ten był regularną częścią „Pytania na śniadanie”, pojawiał się m.in. w cyklu emitowanym w czwartki, a jego celem było „odczarowanie” starości, pokazanie jej jako etapu życia, w którym można być aktywnym, zdrowym i pełnym pasji. We wspomnianych sezonach poruszano m.in. kwestie jakości życia seniorów oraz działania na rzecz poprawy codzienności osób w dojrzałym wieku.
Działalność społeczna i filantropijna
Jolanta Kwaśniewska jest współzałożycielką Kongresu Kobiet i jedną z inicjatorek tego ogólnopolskiego ruchu społecznego; wraz z zespołem swojej Fundacji aktywnie uczestniczyła w organizacji trzech pierwszych edycji Kongresu. Jako przewodnicząca i honorowa patronka polskiego oddziału Vital Voices Global Partnership wspiera kobiety na całym świecie, kierując się zasadą, że prawa kobiet są prawami człowieka. Uczestniczy również w międzynarodowych programach mentoringowych.
Prowadziła szkolenia dla kobiet wychodzących z bezrobocia oraz szkolenia wizerunkowe, patronując w Polsce działalności Dress for Success – największej na świecie organizacji wspierającej kobiety defaworyzowane w powrocie na rynek pracy i w budowaniu niezależności ekonomicznej.
W latach 2000–2016, jej Fundacja realizowała autorski program „Motylkowe Szpitale”, którego ideą było tworzenie przyjaznych, kolorowych przestrzeni w placówkach dziecięcych. W ramach programu powstało ponad 600 „motylkowych” szpitali i oddziałów w całej Polsce.
Przy Fundacji działał Fundusz Pomocy Młodym Talentom Jolanty i Aleksandra Kwaśniewskich, powołany z myślą o wspieraniu utalentowanej młodzieży, która mimo potencjału często pozbawiona była realnych szans rozwoju.
W 2000 roku Fundacja zainicjowała program edukacyjny „Możesz zdążyć przed rakiem”, poświęcony profilaktyce raka piersi. Rok później zrealizowano projekt „Tęczowy Most” – międzynarodowy obóz młodzieżowy promujący tolerancję i dialog międzykulturowy, którego kontynuacją był Klub Szkół Tolerancji.
W ramach programu „Otwórzmy dzieciom świat!” Fundacja organizowała zagraniczne i krajowe wyjazdy dla dzieci, których ojcowie zginęli podczas pełnienia służby. Łącznie zrealizowano ponad 78 wyjazdów zagranicznych i kilkadziesiąt krajowych dla ponad 3 tysięcy dzieci.
3 czerwca 2005 roku Jolanta Kwaśniewska przekazała chorym na nowotwory dzieciom i młodzieży wybudowaną od fundamentów przez Fundację Kliniki Hematologii i Onkologii Dziecięcej przy Akademii Medycznej w Gdańsku. Łącznie na budowę Kliniki Fundacja przekazała kwotę 4.669.245,00 złotych.
Jej fundacja angażowała się również w projekt „One muszą żyć”, wspierający rozwój i doposażenie stanowisk przeszczepowych w ośrodkach hematologii i onkologii w Polsce, a także realizowała liczne programy profilaktyczno-edukacyjne, których integralną część stanowiły publikacje książkowe, m.in. „Być kobietą”, „Słodkiego nowego życia”, „Nie łam się, jest O.K.”, „Co każdy duży chłopiec wiedzieć powinien”, „Zawsze zdrowa, zawsze aktywna”, „Miej serce, dbaj o serce”.
Wraz z Fundacją TVN „Nie jesteś sam” zainicjowała akcję „Odnawiamy nadzieję”, której celem był gruntowny remont 15 klinik Centrum Zdrowia Dziecka w Warszawie. Z jej inicjatywy w 2007 roku odbył się Światowy Szczyt Rodziny +3, a w 2009 roku powstał dokument „Europejskie Standardy Opieki nad Dzieckiem z Chorobą Nowotworową”.
W latach 2010-2020 Jolanta Kwaśniewska współtworzyła Konkurs „Biała Wstążka”, promując i nagradzając mężczyzn, którzy aktywnie sprzeciwiali się przemocy wobec kobiet. W 2011 roku przyczyniła się do powstania Platformy Porozumienia Organizacji Rodziców Dzieci Chorych na Nowotwory.
W 2013 roku zainicjowała autorski program „Oswajanie starości”, poświęcony dialogowi międzypokoleniowemu i problematyce starzenia się społeczeństwa; w 2014 roku była współorganizatorką pierwszej Ogólnopolskiej Parady Seniorów.
Po rosyjskiej inwazji na Ukrainę w 2022 roku jej Fundacja „Porozumienie Bez Barier” rozszerzyła działalność pomocową, współpracując z Global Empowerment Mission (GEM). W ramach współpracy przekazano pomoc humanitarną o wartości blisko 50 mln dolarów amerykańskich oraz wsparcie relokacyjne dla niemal 40 tysięcy uchodźczyń wojennych – głównie matek z dziećmi - do 44 krajów na świecie.
Aktualna działalność
Jolanta Kwaśniewska nieprzerwanie pełni funkcję Prezeski Fundacji „Porozumienie Bez Barier”, aktywnie uczestnicząc w wyznaczaniu kierunków jej działań programowych i strategicznych. Reprezentuje Fundację w kraju i za granicą, inicjuje nowe partnerstwa oraz patronuje przedsięwzięciom społecznym i zdrowotnym o ogólnopolskim i międzynarodowym zasięgu.
Pozostaje aktywną uczestniczką debat publicznych dotyczących ochrony zdrowia, praw kobiet, sytuacji dzieci i seniorów oraz roli organizacji pozarządowych. Występuje jako prelegentka na konferencjach, forach eksperckich i wydarzeniach społecznych w Polsce i na świecie, a także angażuje się i wspiera działania na rzecz pacjentów onkologicznych, osób dyskryminowanych oraz osób zagrożonych wykluczeniem.
Kontynuuje działalność mentoringową i patronacką na rzecz wzmacniania roli kobiet w życiu publicznym, społecznym i zawodowym. Wspiera inicjatywy promujące równość, przeciwdziałanie przemocy oraz solidarność międzypokoleniową.
W odpowiedzi na bieżące kryzysy humanitarne Fundacja pod jej kierownictwem reaguje elastycznie i szybko, podejmując działania pomocowe we współpracy z międzynarodowymi partnerami. Jolanta Kwaśniewska pozostaje jedną z najbardziej rozpoznawalnych i wpływowych kobiet w Polsce, łącząc wieloletnie doświadczenie publiczne z konsekwentnym, praktycznym zaangażowaniem społecznym.
Adam Landowski (ur. 1951) – wiceprezydent Gdańska, biznesmen, nauczyciel, informatyk programista. W latach 2003-2020 pełnił funkcję dyrektora Gdańskiego Centrum Profilaktyki i Uzależnień.
Piotr Lisiecki – piosenkarz, gitarzysta, kompozytor. W 2010 roku brał udział w programie TVN Mam talent, przeszedł do finału i zajął trzecie miejsce. Pod koniec 2010 roku podpisał kontrakt z wytwórnią EMI Music Poland. 27 kwietnia 2011 roku wydał debiutancki album studyjny, zatytułowany Rules Changed Up. Tydzień po wydaniu płyta zajęła ósme miejsce wśród najlepiej sprzedających się płyt w Polsce.
Jerzy Litwin (ur. 1944) – dr hab. inż. W 1972 roku podjął pracę w Centralnym Muzeum Morskim (CMM) w Gdańsku. Kierował Działem Historii Budownictwa Okrętowego. Specjalizował się w historii budownictwa okrętowego i ludowego szkutnictwa. W latach 1989-1990 był dyrektorem Wydawnictwa Morskiego, a następnie pracował w Regionalnym Ośrodku Studiów i Ochrony Środowiska Kulturowego, w którym zajmował się morskim dziedzictwem regionu. Od 15 listopada 1991 roku ponownie w Centralnym Muzeum Morskim na stanowisku zastępcy dyrektora d.s. merytorycznych. Od 1 czerwca 2001 roku kierował Centralnym Muzeum Morskim w Gdańsku i funkcję tę sprawował do 31 grudnia 2018 roku. Działalność naukowa, muzealna i organizacyjna Jerzego Litwina skupiała sią wokół zagadnień historii dawnego okrętownictwa. Specjalistyczną wiedzę pogłębiał w trakcie stypendiów zagranicznych w Norwegii (1975), Holandii (1981), Danii (1984–1985) i w Stanach Zjednoczonych (1992). Ponadto w latach 1987–1989 uczestniczył w pracach badawczych jednej z komisji Vienna Centrum (sekcji UNESCO w Wiedniu).
Wśród osiągnięć z zakresu muzealnictwa należy wymienić między innymi scenariusze: polskiej wystawy „Ente Colombo” w Genui (1992), stałej wystawy w Muzeum Rybołówstwa w Helu (1995), głównej wystawy stałej w CMM w Gdańsku, zatytułowanej „Polacy na morzach świata” (1998), której przebudowę nadzorował. Warto również przypomnieć jego starania związane z postawieniem przy głównej siedzibie CMM w Gdańsku w styczniu 2007 roku pomnika „Tym, którzy nie powrócili z morza”. Jako dyrektor Muzeum doprowadził w ciągu 18 lat kierowania tą instytucją do jej znaczącego rozwoju – w 2002 roku utworzył nowy Oddział – Muzeum Zalewu Wiślanego w Kątach Rybackich; w porozumieniu z Władzami Tczewa doprowadził do modernizacji budynku Muzeum Wisły (2006) i zbudował Centrum Konserwacji Wraków Statków wraz z Magazynem Studyjnym (2016); Wzniósł w Gdańsku obiekt dla Ośrodka Kultury Morskiej (2012) i zorganizował nowy Oddział - Muzeum Archeologii Podwodnej i Rybołówstwa Bałtyckiego w Łebie, dla którego pozyskał teren i zrealizował konkurs architektoniczny na budynek dla tej filii. Ponadto do ważnych sukcesów zaliczyć można modernizacje budynku – siedziby Muzeum Rybołówstwa w Helu oraz systematycznie przeprowadzane remonty statków – muzeów „Dar Pomorza” i „Sołdek”. W uznaniu rozwoju CMM i jego aktywności merytorycznej Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego nadało w 2013 roku status Muzeum Narodowego.
Na polu działalności muzealniczej dorobkiem dyrektora J. Litwina były scenariusze stałych wystaw w Muzeum Zalewu Wiślanego, Muzeum Wisły, Muzeum Rybołówstwa w Helu o ogólnej koncepcji wystawy „Polacy na morzach świata w minionym1000-leciu” urządzonej w głównej siedzibie Muzeum w Gdańsku. Osiągniecia w zakresie prac naukowych i popularyzatorskich stanowi ponad 230 publikacji w tym 15 książek i około 50 artykułów drukowanych za granicą.
Zarówno w okresie pracy zawodowej, jak i obecnie Jerzy Litwin udziela się społecznie, pełniąc liczne funkcje, między innymi przewodniczącego Centralnej Komisji Modelarstwa LOK (1990–2008), członka Zarządu Polskiego Towarzystwa Nautologicznego (1980–2000), członka kolegium redakcyjnego kwartalnika naukowego „Nautologia”, członka Rady do spraw Muzeów przy Ministrze Kultury (2002– 2018), członka rad naukowych Muzeum Marynarki Wojennej w Gdyni, Muzeum Soli w Wieliczce, Muzeum Narodowego w Gdańsku (2009–2017), członka Rady Kuratorów Fundacji – Archiwum Filmowe „Drogi do Niepodległości”. Ponadto pełnił wiele funkcji w organizacjach międzynarodowych. Był między innymi wiceprezydentem Światowego Związku Modelarzy Okrętowych NAVIGA (1999–2007), jako członek zarządu Światowego Związku Modelarzy Okrętowych NAVIGA przewodniczącym sekcji modelarstwa redukcyjnego-pływającego (1995–1997), a także członkiem zarządu Międzynarodowego Stowarzyszenia Muzeów Morskich (1996–2004).
Marcin Marciniak (ur. 1966) – prof. matematyki na Uniwersytecie Gdańskim, gdzie obecnie pełni funkcję dziekana Wydziału Matematyki, Fizyki i Informatyki. Jest także profesorem w Instytucie Fizyki Teoretycznej i Astrofizyki, kierując Wydziałem Metod Matematycznych Fizyki. Uzyskał stopień doktora w 1998 roku na podstawie rozprawy o grupach kwantowych, a jego kariera akademicka od tego czasu opiera się na fizyce matematycznej, ze szczególnym uwzględnieniem analizy funkcjonalnej, algebr operatorów oraz ich zastosowań w mechanice kwantowej i teorii informacji kwantowej. Jego badania znacząco przyczyniły się do zrozumienia map dodatnich, sterowania kwantowego i splątania kwantowego, publikując liczne publikacje w czasopismach o dużym wpływie. Profesor Marciniak jest także liderem innowacji interdyscyplinarnych. Kieruje projektem Offshore Digital Twins, który modeluje dynamikę fal morskich wokół farm wiatrowych za pomocą stochastycznych równań różniczkowych i sztucznej inteligencji. W latach 2020–2024 pełnił funkcję zastępcy dziekana ds. badań, gdzie odegrał kluczową rolę w wzmacnianiu współpracy między środowiskiem akademickim a przemysłem. Wybrany na dziekana w 2024 roku, nadal promuje doskonałość badawczą, przywództwo akademickie oraz strategiczne partnerstwa łączące naukę z biznesem.
Lech Mażewski (ur. 1955) – dr hab. nauk prawnych, dr nauk humanistycznych publicysta, nauczyciel akademicki, poseł na Sejm I kadencji. Profesor Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego i Wyższej Szkoły Administracji i Biznesu im. Eugeniusza Kwiatkowskiego w Gdyni.
Longin Mażewski (ur. 1956, zm. 2025) – w latach 1994-1998 wiceprezydent Gdańska odpowiedzialny za politykę finansową. Wykładowca na Wydziale Zarządzania i Ekonomii Politechniki Gdańskiej. W latach 1993-1994 wchodził w skład Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej (RIO) w Gdańsku, w latach 2001-2003 był zastępcą ds. finansowych dyrektora oddziału TVP Gdańsk. Od 2009 roku do emerytury był audytorem wewnętrznym w Starostwie Powiatowym w Pruszczu Gdańskim.
Konrad Mielnik (ur. 1956) – muzyk, dziennikarz. Od 1982 roku pracował w Rozgłośni Gdańskiej Polskiego Radia. Jest autorem cyklicznych audycji poświęconych muzyce dawnej i współczesnej. Inicjator i dyrektor Gdańskiego Festiwalu Muzycznego, odbywającego się od 2008 roku w salach koncertowych i gdańskich kościołach. W latach 1986–1991 prowadził zajęcia w Akademii Muzycznej w Gdańsku. Współpracuje z instytucjami i organizacjami zajmującymi się propagowaniem kultury muzycznej na terenie Gdańska i województwa. Od 2009 członek Rady Kultury Gdańskiej.
Wojciech Misiuro (ur. 1952, zm. 2023) – tancerz, mim, choreograf, reżyser teatralny. Związany z Państwową Operą i Filharmonią Bałtycką (obecnie Opera Bałtycka). Tańczył w Operze Wrocławskiej, Wrocławskim Teatrze Pantomimy im. Henryka Tomaszewskiego i Teatrze Stu. W sezonie 1979-1982 był głównym choreografem Teatru Narodowego w Warszawie. W 1987 założył pierwszy autorski Teatr Ekspresji, z którym realizował własne spektakle. Pracował też dla Teatru Telewizji.
Marek Model (ur. 1959, zm. 15 maja 2020) – malarz, rysownik, galerzysta, nauczyciel akademicki. W latach 1980-1985 studiował w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Gdańsku (obecna nazwa uczelni od roku 1996 to Akademia Sztuk Pięknych) na Wydziale Malarstwa i Grafiki. Dyplom w Pracowni Malarstwa prof. Kazimierza Ostrowskiego obronił w 1985 r. Od 1988 r. zawodowo związany z Wydziałem Malarstwa. Przez wiele lat pracował jako adiunkt w Pracowni Podstaw Rysunku i Malarstwa prowadzonej przez prof. Jerzego Ostrogórskiego. W 2002 r. uzyskał stopień doktora habilitowanego. Od 2006 r. prowadził Pracownię Podstaw Rysunku i Malarstwa na Wydziale Malarstwa gdańskiej ASP. Pełnił funkcję kierownika Katedry Kształcenia Podstawowego na Wydziale. Pomysłodawca oraz animator kilku znaczących wydarzeń artystycznych w Trójmieście. W latach 2000-2007 był dyrektorem Galerii Rysunku „Nowa Oficyna” (Galeria ASP w Gdańsku). W 2008 r. otrzymał nagrodę I stopnia przyznaną przez Rektora ASP prof. Ludmiłę Ostrogórską "za kierowanie galerią". Współtwórca Galerii „Baszta” z Jarosławem Bauciem oraz Galerii „Biuro” z Jarosławem Olszewskim. Członek Zarządu Gdańskiego Towarzystwa Przyjaciół Sztuki, trzykrotnie wybrany wiceprezesem GTPS. Pełnił funkcję komisarza wystawy malarstwa GTPS w Londynie w 2014 r. Z kolegami malarzami współtworzył Galerię „Na wieży” w kościele Św. Katarzyny w Gdańsku.
Uczestnik wielu wystaw zbiorowych w kraju i za granicą. Jest autorem kilkunastu wystaw indywidualnych w Trójmieście i ośrodkach artystycznych całego kraju. Jego prace znajdują się w wielu zbiorach i kolekcjach w kraju i za granicą (m.in. w Niemczech, USA i Francji).
W roku 2018 odebrał tytuł profesora oraz od Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego odznakę „Zasłużony dla Kultury Polskiej”.
Magdalena Sylwia Modzelewska-Rybicka (ur. 1954, zm. 2016) – polska filolożka, działaczka opozycji w okresie PRL, współzałożycielka Ruchu Młodej Polski. Od 1976 roku zaangażowana w działalność opozycyjną. Brała udział w zakładaniu trójmiejskiego Studenckiego Komitetu Solidarności (1977). Należała do Ruchu Obrony Praw Człowieka i Obywatela. Współorganizowała nielegalne manifestacje rocznicowe w Gdańsku, a także spotkania modlitewne w Kościele Mariackim, w intencji aresztowanych członków Wolnych Związków Zawodowych. Po wprowadzeniu stanu wojennego zajmowała się pomocą w ukrywaniu działaczy związkowych, brała udział w redagowaniu pism drugiego obiegu. W trakcie wydarzeń sierpnia 1980 wspierała strajk w Stoczni Gdańskiej. Pełniła m.in. funkcję protokolantki w czasie pierwszych rozmów z dyrekcją zakładu. Jej glos można usłyszeć w scenach z filmu Andrzeja Wajdy "Człowiek z żelaza" oraz w dokumencie "Robotnicy 80". Po zniesieniu stanu wojennego odbyła studia doktoranckie na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, a następnie studia teologiczne w Gdańskim Instytucie Teologicznym. Pracowała w sekretariacie Lecha Wałęsy. W latach 90. była terapeutką w zakresie uzależnień i przemocy w rodzinie. Jej wizerunek znalazł się na powstałym w 2019 roku muralu „Kobiety Wolności” na stacji PKM Strzyża w Gdańsku. 31 sierpnia 2020 roku odsłonięto poświęconą Magdalenie Modzelewskiej-Rybickiej tablicę pamiątkową na fasadzie bloku przy ul. Wojska Polskiego 20 na Strzyży.
Mirosław Morzyk (ur. 1955) – prezes Pomorskiej Fundacji Filmowej w Gdyni, przez lata wiceprezes Neptum Filmu, zastępca dyrektora ds. technicznych Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni.
Zbigniew Okoński (ur. 1949) – ekonomista, menager, polityk. W latach 1990-1992 radny Miasta Gdańska. Pełnił funkcję podsekretarza stanu w Ministerstwie Współpracy Gospodarczej z Zagranicą, 7 marca 1995 roku objął urząd ministra obrony narodowej, który sprawował do 22 grudnia 1995 r. Stał na czele Polskiego Związku Firm Deweloperskich.
Piotr Osiecimski (ur. 1946, zm. 2021) – radny, przez trzy kadencje pełnił funkcję przewodniczącego Rady Dzielnicy Strzyża, zasiadał w Gdańskiej Radzie Organizacji Pozarządowych. Przewodnik turystyczny PTTK, ławnik sądowy.
Wiesław Ostachowicz (ur. 1947) – prof. nauk technicznych. Od 2016 roku członek korespondent, od 2025 roku członek rzeczywisty Polskiej Akademii Nauk. Wykładowca i Przewodniczący Rady Naukowej w Instytucie Maszyn Przepływowych im. Roberta Szewalskiego PAN w Gdańsku. Uczył również na Politechnice Warszawskiej oraz na Akademii Morskiej w Gdyni (dzisiejszy Uniwersytet Morski). Jest członkiem Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów, a także Polskiego Towarzystwa Mechaniki Teoretycznej i Stosowanej.
Piotr Wojciech Pankiewicz - dr nauk medycznych, specjalista psychiatra, adiunkt w Katedrze Kliniki Chorób Psychicznych. Prowadzi wykłady z zakresu psychiatrii i seksuologii w ramach studiów podyplomowych w Instytucie Psychologii dla Studiów Doktoranckich i dla Elbląskiej Uczelni Humanistyczno-Ekonomicznej. Współorganizator i współopiekun Koła Naukowego Etyki Lekarskiej i Myśli Filozoficznej. Opiekun Koła Naukowego przy Klinice Chorób Psychicznych i Zaburzeń Nerwicowych AMG. Był przewodniczącym Rady ds. Niepełnosprawnych przy Departamencie Edukacji i Polityki Społecznej Urzędu Marszałkowskiego Województwa Pomorskiego. Wiceprezes Sekcji Naukowej Psychiatrii Społecznej i Terapii Zajęciowej Oddziału Gdańsko-Pomorskiego PTP. Współorganizator NZS AMG i członek Komitetu strajkowego 1980. Jest pierwowzorem postaci doktora Petera Ankewitza, oraz doktora Ponke w powieściach P. Huellego „Castorp” i “Ostatnia wieczerza”. Twórca Specjalistycznego Gabinetu Centrum Diagnostyczno-Terapeutycznego “Psychomedicus”. Konsultant medyczny w MOPS i Poradni Rodzinnej. Wiceprezes Oddziału PTP oraz wiceprezes Komisji Rewizyjnej przy Zarządzie Głównym PTP. Wiceprezes Sekcji Naukowej Psychiatrii Środowiskowej i Psychoterapii PTP oraz członek zarządu Polskiego Towarzystwa Psychoonkologicznego. Jest autorem publikacji polskich i międzynarodowych.
Andrzej Paradowski (ur. 1955) - absolwent budownictwa lądowego na Politechnice Gdańskiej, właściciel najstarszej gdańskiej piekarni. Rodzice, Stefan i Irena Paradowscy założyli piekarnię w 1945 roku, niestety po niespełna dziewięciu latach, w roku 1954 komunistyczne władze odebrały im piekarnię, pod pretekstem “uspołecznienia” środków produkcji, wypiekami zajęła się spółdzielnia. Po latach Andrzej Paradowski odzyskał zakład rodziców przy Wajdeloty 11 i prowadzi go do dziś. Obecnie angażuje się w rewitalizację Dolnego Wrzeszcza, a jego pomysłem było “Święto ulicy Wajdeloty”.
Andrzej Paradowski (ur. 1955) – absolwent budownictwa lądowego na Politechnice Gdańskiej, właściciel najstarszej gdańskiej piekarni. Rodzice, Stefan i Irena Paradowscy założyli piekarnię w 1945 roku, niestety po niespełna dziewięciu latach, w roku 1954 komunistyczne władze odebrały im piekarnię, pod pretekstem “uspołecznienia” środków produkcji, wypiekami zajęła się spółdzielnia. Po latach Andrzej Paradowski odzyskał zakład rodziców przy Wajdeloty 11 i prowadzi go do dziś. Obecnie angażuje się w rewitalizację Dolnego Wrzeszcza, a jego pomysłem było “Święto ulicy Wajdeloty”.
Iwona Maria Pieńkawa (ur. 1955, zm. 1975) – żeglarka. Pierwsza Polka, która opłynęła przylądek Horn (05.02.1974). Była najmłodszą z pierwszych trzech kobiet, które opłynęły świat pod żaglami wokół tego przylądka. Stopień sternika morskiego zdobyła w wieku 18 lat. W latach 1973-1974, jako członkini 9-osobowej załogi jachtu Otago i jedyna kobieta w tej załodze, uczestniczyła w Whitbreat Round the World Race. Podczas rejsu na Otago prowadziła dziennik podróży, na podstawie którego po powrocie napisała książkę. W 1974 roku dołączyła do Bractwa Kaphornowców. Zginęła w wypadku samochodowym krótko przed 20. urodzinami.
Alina Barbara Pieńkowska (ur. 1952, zm. 2002) – pielęgniarka i związkowiec, działaczka opozycyjna w okresie PRL, senator II kadencji. Od 1978 zaangażowana w działalność Wolnych Związków Zawodowych Wybrzeża. Redagowała niezależne pismo WZZ „Robotnik Wybrzeża” Kolportowała ulotki i niezależną prasę. Należała do sygnatariuszy porozumień sierpniowych. Przewodniczyła Krajowej Sekcji Służby Zdrowia „Solidarności”. W 1991roku, startując z listy „Solidarności” w pierwszych w pełni demokratycznych wyborach parlamentarnych, uzyskała mandat senatora. W 1998 roku została wybrana do Rady Miasta Gdańska, w której zajęła się służbą zdrowia. W 2000 roku wyróżniono ją tytułem honorowego obywatela Gdańska.
Tomasz Posadzki (ur. 1961) – prawnik, adwokat, polityk i samorządowiec. W latach 1994–1998 prezydent Gdańska. Na początku lat 80. brał udział w organizowaniu uczelnianego Niezależnego Zrzeszenia Studentów. W 1991 był wiceprezydentem Gdańska, a od 1994 do 1998 prezydentem tego miasta. W latach 1994–2002 sprawował mandat radnego. Zasiadał we władzach Związku Miast Polskich. W okresie 2000–2006 był wiceprezesem zarządu Telewizji Polskiej, a następnie dyrektorem generalnym ds. Korporacyjnych. Od początku lat 90. zaangażowany w działalność Unii Demokratycznej i Unii Wolności. W 2012 został mianowany konsulem honorowym Estonii w Gdańsku. W 2024 został wiceprezesem zarządu Fundacji Centrum Solidarności.
Bogdan Rembowski (ur. 1955) – w roku 1979 ukończył studia na Politechnice Gdańskiej na kierunku Elektrotechniki i Automatyki. Pracował naukowo na PG i w 1987 r. otrzymał tytuł doktora nauk technicznych, a obroniona praca została wyróżniona. Zajmował się modelowaniem systemów komputerowych czasu rzeczywistego.
W styczniu 1989 roku wraz z żoną wyjechał do Szwajcarii. Pracował w jednym z największych przedsiębiorstw energetycznych, gdzie zajmował się automatyzacją sieci wysokiego napięcia i elektrowni wodnych. Początkowo jego zadania dotyczyły zachodniej Szwajcarii — a po rozszerzeniu działalności firmy — całego kraju. W ostatnim okresie kariery był szefem Architektury IT, a jego zadaniem była modernizacja systemów IT w dziedzinie handlu hurtowego energią elektryczną i gazem (trading) oraz transformacja systemów komputerowych firmy do pracy w chmurze (cloud).
Od dawna interesowała go historia naszego wspaniałego Gdańska. Po wizycie we francuskim Nancy zwrócił uwagę na postać króla Stanisława Leszczyńskiego. Na centralnym placu miasta stoi dumnie pomnik Leszczyńskiego, króla Polski i księcia Lotaryngii i Baru, w naszym kraju pozostającego w cieniu, a wielce cenionego we Francji. Zaczął zbierać wszystkie dostępne publikacje o Gdańsku i Leszczyńkim, głównie reprinty starych dzieł, szperał też w cyfrowych archiwach.
W 2020 roku przeszedł na emeryturę i mógł się w pełni zająć swoją wieloletnią pasją. Obie połączone historie, Gdańska i króla Leszczyńskiego, zainspirowały go do napisania (wraz z politechnicznym kolegą) książki o oblężeniu Gdańska w 1734 roku i ucieczce króla z miasta. Przetłumaczył książkę na język angielski, aby przybliżyć ten fragment historii Polski swoim szwajcarskim przyjaciołom.
Małgorzata Romanowicz – absolwentka prawa na Uniwersytecie Gdańskim (2008) oraz Krajowej Szkoły Administracji Publicznej (2015). Od 2015 r. pracuje w MSZ w pionie zajmującym się koordynacją polityki europejskiej, w latach 2018-2023 polska Mertenska w Stałym Przedstawicielstwie RP przy UE w Brukseli, od kwietnia 2024 r. w Sekretariacie Generalnym Komisji Europejskiej w Brukseli.
Stanisław Rosiek (ur. 1953) – prof. nauk humanistycznych, historyk literatury, eseista i wydawca. Pracuje w Instytucie Filologii Polskiej Uniwersytetu Gdańskiego. Był członkiem redakcji „Litterariów”, „Punktu” i „Podpunktu”, a także rocznika „Punkt po Punkcie”. Współredagował z Marią Janion trzy tomy z serii „Transgresje”. Razem ze Stefanem Chwinem napisał książkę Bez autorytetu. Szkice (1981), za którą w 1983 roku otrzymał nagrodę Fundacji im. Kościelskich. W latach dziewięćdziesiątych zajmował się kultem pośmiertnym Adama Mickiewicza oraz twórczością pisarzy dwudziestowiecznych (Peiper, Schulz, Białoszewski). Współautor Słownika schulzowskiego (2002) oraz podręczników do nauki języka polskiego w szkołach średnich. Wydawca Dzieł zebranych Brunona Schulza, redaktor naczelny "Schulz/Forum". W 1995 założył wydawnictwo „Słowo/obraz terytoria”. Jest także redaktorem serii „Rysunki zebrane” Sławomira Mrożka.
Andrzej Roszkiewicz (ur. 1941, zm. 2014) – prof. dr hab. nauk medycznych. Zawodowo związany z Gdańskim Uniwersytetem Medycznym. Kierownik Katedry i Zakładu Patomorfologii GUMed. Przez wiele lat był konsultantem-koordynatorem w dziedzinie patologii na poziomie wojewódzkim i regionalnym Pomorza. Był jednym z organizatorów i członkiem Grupy Diagnostyki i Leczenia Złośliwych Nowotworów Pediatrycznych w Centrum Klinicznym w Gdańsku. Był również członkiem Polskiej Grupy ds. Białaczek i Nowotworów Litych u Dzieci, a także aktywnie uczestniczył w spotkaniach Polskiego Rejestru Nowotworów Kości. Od 1966 roku był członkiem Polskiego Towarzystwa Patologów, przez kilka lat pełniąc funkcję kierownika Oddziału w Gdańsku.
Krzysztof Rudziński (ur. 1957, zm. 2020) – prawnik, prezes Pomorskiej Kolei Metropolitarnej. W latach 1996–2004 był dyrektorem Parku Kulturowego Fortyfikacji Miejskich „Twierdza Gdańsk”, przekształconego w Centrum Hewelianum. W latach 2004–2009 dyrektor Wydziału Programów Rozwojowych w Urzędzie Miejskim w Gdańsku, a następnie dyrektor Departamentu Koordynacji Projektów Województwa Pomorskiego w Urzędzie Marszałkowskim. Był pełnomocnikiem Marszałka Województwa Pomorskiego ds. Integracji Transportu oraz prezesem spółki InnoBaltica sp. z o.o.
Jacek Rybicki (ur. 1959, zm. 2024) – polityk, poseł na Sejm III kadencji, działacz związkowy, nauczyciel. Był redaktorem naczelnym “Przeglądu Oświatowego”. W latach 1993-1998 pełnił funkcję przewodniczącego gdańskiego zarządu “Solidarności”, był też wiceprzewodniczącym komisji krajowej związku. Od 2017 roku członek rady programowej Radia Gdańsk.
Piotr Siondalski (ur. 1961) – dr hab., kardiochirurg i transplantolog kliniczny. Od blisko czterdziestu lat pracuje jako chirurg w Uniwersyteckim Centrum Klinicznym w Gdańsku. Zajmował się badaniami zaburzeń immunologicznych w zależności od czasu trwania chorób infekcyjnych jamy brzusznej, wykrywaniem bakteriemii za pomocą techniki PCR towarzyszącym zabiegom na sercu, wdrożył nowy sposób leczenia głębokiego zakażenia rany i zapalenia śródpiersia po operacjach kardiochirurgicznych za pomocą terapii tlenem hiperbarycznym. Opracował algorytm wczesnego wykrywania zaburzeń w gojeniu się rany po operacji za pomocą aktywnej, dynamicznej termowizji. Zajmuje się tworzeniem nowych maszyn – pomp dla mechanicznego wspomagania krążenia w przypadkach skrajnej niewydolności serca. Pod jego kierownictwem przeprowadzane są badania nad nowymi metodami kontroli odrzucania przeszczepionego serca za pomocą tak zwanej „płynnej biopsji”. Od około dziesięciu lat prowadzi badania nad nowym bioimplantem z bakteryjnej celulozy dla potrzeb chirurgii naczyniowej i kardiochirurgii. Prace te aktualnie są na etapie badań przedklinicznych.
Gromadzi i koncentruje w tych zamierzeniach wielu naukowców z uczelni i instytucji badawczych w Polsce i zagranicą.
Tomasz Smiatacz (ur. 1963) – dr hab. nauk medycznych, adiunkt i kierownik Kliniki Chorób Zakaźnych Wydziału Lekarskiego Gdańskiego Uniwersytetu Medycznego. Był prorektorem Gdańskiego Uniwersytetu Medycznego oraz kierownikiem w Klinice Chorób Zakaźnych na Wydziale Lekarskim z Oddziałem Stomatologicznym Akademii Medycznej w Gdańsku.
Joanna Stańczak – prof. nauk medycznych. Zawodowo związana z Gdańskim Uniwersytetem Medycznym, kierownik Katedry Medycyny Tropikalnej i Parazytologii oraz Zakładu Parazytologii Tropikalnej. W latach 1999-2015 była członkiem Komitetu Parazytologii PAN. Ponadto od 2015 r. jest członkiem Rady Naukowej Instytutu Parazytologii im. W. Stefańskiego PAN.
Jan Strawiński (ur. 1975) – przedsiębiorca, związany z przemysłem stoczniowym i hotelarstwem. Od kilkunastu lat aktywnie działa w Gdańskim Klubie Sportowym MRKS. Pełni również funkcję Konsula Honorowego Republiki Bułgarii w Gdańsku i Prezydenta Stowarzyszenia Konsulów Honorowych w Polsce. Jest członkiem Gdańskiego Klubu Biznesu oraz Politechnicznego Klubu Biznesu PKB+.
Wojciech Suleciński (ur. 1962) – Uczestnik strajków studenckich w Stoczni Gdańskiej. W 1989 należał do zespołu telewizyjnego Komitetu Obywatelskiego “Solidarność” i przygotowywał programy wyborcze przed wyborami 4 czerwca 1989 roku. Od 1990 dziennikarz TVP. Reporter, wydawca i prowadzący programów TVP Gdańsk Panorama i Forum Panoramy. Autor Panoramy Tygodnia, programu ukazującego się z tłumaczeniem na język migowy i cyklu „Z Archiwum Telewizji Gdańsk”. Autor reportaży i filmów dokumentalnych. Od 2002 prowadzi zajęcia z dziennikarstwa, kreowania wizerunku i retoryki ze studentami studiów podyplomowych w Wyższej Szkole Administracji i Biznesu, Politechniki Gdańskiej i Wyższej Szkoły Psychologii Społecznej. Od 2014 w każdą środę prowadzi w Radiu Gdańsk audycję Co za historia? Jest autorem powstałego w roku 2017 audio przewodnika po Muzeum II Wojny Światowej w Gdańsku.
Mirosława Sztramska – dr filologii angielskiej, kierownik Studium Języków Obcych na Uniwersytecie Morskim w Gdyni. Prowadzi zajęcia na studiach drugiego stopnia na Wydziale Zarządzania i Nauk o Jakości. Na podstawie odbytych szkoleń w Regent Language Training, London UK i uzyskanego Certyfikatu w zakresie "Teaching Business English", specjalizuje się w nauczaniu pisanego języka angielskiego ze szczególnym uwzględnieniem wypowiedzi przydatnych w przyszłej pracy zawodowej absolwentów. Od wielu lat współpracuje z Działem Wydawnictw UMG w zakresie korekty językowej artykułów w języku angielskim publikowanych w "Joint Proceedings" i Zeszytach Naukowych. Autorka skryptu "Korespondencja handlowa w języku angielskim z tłumaczeniami".
Gabriela Szubstarska (ur. 1955) – poetka, prezes Gdańskiego Klubu Poetów. Autorka jedenastu tomów poetyckich oraz zbioru opowiadań, pomysłodawczyni i reżyser montaży słowno-muzycznych. Redaktor naczelna szeregu antologii Gdańskiego Klubu Poetów. W 2013 roku otrzymała medal “Laur Twórczości Literackiej”, nadany przez Wielką Kapitułę Absolwentów Uniwersytetu Gdańskiego. Przygotowuje i prowadzi w Trójmieście spotkania literackie, organizuje konkursy i imprezy poetyckie. W 2024 roku otrzymała nagrodę Prezydenta Miasta Gdańska w Dziedzinie Kultury.
Grzegorz Szychliński (ur. 1954) – dr inż. nauk technicznych - naukowiec, muzealnik, konserwator zabytków. W latach 1979–1981 pracował w gdańskiej placówce Instytutu Mechanizacji Budownictwa (IMB). W latach 1991–2013 inspektor do spraw zabytków techniki w Wojewódzkim Urzędzie Ochrony Zabytków. Od 1 IV 1996 roku do 29 III 2021roku kustosz i kierownik w utworzonym z jego inspiracji Muzeum Zegarów Wieżowych, które dzięki porozumieniu z OO. karmelitami znalazło siedzibę w wieży kościoła św. Katarzyny i weszło w skład struktury obecnego Muzeum Gdańska. Opracował konstrukcję i kierował pracą zespołu, który zbudował precyzyjny Zegar Wahadłowy Hevelius-2011, obecnie najdokładniejszy zegar wahadłowy na świecie (dedykowano go Janowi Heweliuszowi w 400-lecie urodzin), oraz zgłosił projekt ideowy i koordynował pracę zespołu budującego pierwszy na świecie zegar pulsarowy. Z jego inspiracji i z jego bezpośrednim udziałem ukończono w 1998 roku odbudowę carillonu kościoła św. Katarzyny, w 2001 roku carillonu Ratusza Głównego Miasta i w 2009 roku wykonanie carillonu mobilnego. Jest pomysłodawcą i zwycięzcą konkursu Światowej Federacji Carillonowej, dzięki czemu w 2006 roku Gdańsk był gospodarzem Światowego Kongresu Carillonowego. Członek założyciel i pierwszy prezes (od 2003) Polskiego Stowarzyszenia Carillonowego. Członek honorowy (od 2011) Litewskiej Gildii Carillonistów, członek British Horological Institute w stopniu member (od 2005) i w stopniu fellow (od 2008), Gdańskiego Towarzystwa Naukowego (od 2011), Stowarzyszenia Muzealników Polskich (od 2012), Klubu Wysokogórskiego Trójmiasto (od 1974).
Jan Robert Taylor (ur. 1955) – prof. dr hab., biolog, wieloletni pracownik i wykładowca Uniwersytetu w Białymstoku, w latach 2009-2024 kierownik Terenowej Stacji Naukowo-Dydaktycznej w Gugnach w Biebrzańskim Parku Narodowym. Od maja 2025 roku zastępca radcy świeckiego Konsystorza Kościoła Ewangelicko-Reformowanego w Rzeczypospolitej Polskiej.
Grażyna Totwen-Kilarska (ur. 1955) – dr hab. Pracuje jako dydaktyk na Wydziale Architektury ASP w Gdańsku. Tworzy projekty i realizacje w dziedzinie architektury wnętrz, wystawiennictwa i przestrzeni scenicznej, tworzy kompozycje malarskie i jest autorką portretów rektorskich dla Uniwersytetu Morskiego w Gdyni oraz Politechniki Gdańskiej. Kultywuje rodzinną tradycję depatriowanego w 1945 Wileńskiego Teatru Łątek poprzez publikacje, recitale i wystawy. Została nominowana do Pomorskiej Nagrody Artystycznej 2016 oraz w 2022 otrzymała odznakę honorową „Zasłużony dla Kultury Polskiej”.
Zbigniew Trybek (ur. 1953, zm. 2006) – fotoreporter, dziennikarz. W latach 1973–1975 pełnił funkcję redaktora naczelnego „Kroniki Studenckiej”, był aktywnym działaczem Gdańskiego Klubu Dziennikarzy Studenckich. W latach 1979–1981 pracował jako fotoreporter tygodnika „Czas”. W sierpniu 1980 trafił jako pierwszy fotoreporter na teren Stoczni Gdańskiej i dokumentował przebieg strajku robotników. Był jednym z dwóch fotoreporterów, którym pozwolono sfotografować akt podpisania porozumienia z 31 sierpnia 1980 roku. Brał udział w powstaniu NSZZ „Solidarność” w środowisku dziennikarskim. Członek Prezydium Komisji Zakładowej Solidarności w Gdańskim Wydawnictwie Prasowym. W latach 1982–1990 był fotoreporterem tygodnika „Wybrzeże” i współzałożycielem współzałożyciel Agencji Dziennikarzy Fopress. Jest autorem zdjęć do filmów dokumentalnych: „Młodopolacy” (1999), „Świat i Solidarność” (2005), „18 strajkowych dni” (2005).
Barbara Tuge-Erecińska (ur. 1956) – dyplomatka, urzędnik państwowy. W latach 1991- 1997 pełniła funkcję ambasadora RP w Szwecji. W latach 1999-2001 była podsekretarzem stanu w MSZ. Od września roku 2001 do roku 2005 w randze ambasadora kierowała polską misją dyplomatyczną w Kopenhadze. Od roku 2006 do roku 2012 sprawowała urząd ambasadora RP w Wielkiej Brytanii, a w latach 2014- 2018 pełniła funkcję ambasadora na Cyprze. W kwietniu 2025 roku objęła kierownictwo Ambasady RP w Pradze jako charge d’affaires ad interim. Działaczka opozycyjna w okresie PRL.
Waldemar Uziak (ur. 1952) – doktor nauk prawnych. Zawodowo związany z Uniwersytetem Gdańskim, wykładowca w Katedrze Prawa Pracy. Autor podręczników dla studentów, specjalizujący się w prawie pracy i zabezpieczeniu społecznym. Napisał szereg książek i artykułów między innymi na temat równouprawnienia, wynagradzania pracowników oraz czasu pracy.
Bogdan Wałęsa (ur. 1970) – syn prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, Lecha Wałęsy. Wraz z mamą Danutą, w 1983 roku odbierał w Oslo Pokojową Nagrodę Nobla, przyznaną Lechowi Wałęsie przez Norweski Komitet Noblowski.
Adam Wiśniewski (ur. 1963) – dr hab., prawnik, profesor Uniwersytetu Gdańskiego, kierownik Katedry Prawa Międzynarodowego, ukończył aplikację radcowską oraz sędziowską. Członek Doradczego Komitetu Prawnego przy Ministrze Spraw Zagranicznych, przewodniczący sekcji prawnej Komisji Badań Kosmicznych w Polskiej Akademii Nauk Oddział w Gdańsku. Członek Grupy Polskiej Stowarzyszenia Prawa Międzynarodowego (ILA).
Krzysztof Wilde (ur. 1966) – profesor nauk inżynieryjno-technicznych. Rektor Politechniki Gdańskiej, kierownik Katedry Wytrzymałości Materiałów na Wydziale Inżynierii Lądowej i Środowiska Politechniki Gdańskiej. Członek korespondent Polskiej Akademii Nauk. W latach 1992–1995 był doktorantem na Uniwersytecie Tokijskim. Członek Komitetu Inżynierii Lądowej i Wodnej (KILiW) i przewodniczący Sekcji Mechaniki Konstrukcji i Materiałów PAN oraz Komitetu Mechaniki PAN, KILiW. Przewodniczący Zespołu specjalistycznego do spraw inwestycji służących potrzebom badań naukowych lub prac rozwojowych oraz infrastruktury informatycznej nauki w Ministerstwie Nauki i Szkolnictwa Wyższego (2015–2017). Pełnił także funkcję przewodniczącego Zespołu Ewaluacji do spraw budownictwa i architektury SI-4, Komitetu Ewaluacji Jednostek Naukowych, Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego. Zastępca przewodniczącego Rady Pomorskiej Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa oraz prezes AZS Gdańsk i członek Zarządu Głównego AZS. Autor i współautor ponad 200 publikacji i 5 patentów.
Marcin Wilga (ur. 1946) – mgr inż., zawodowo związany wydziałem Mechanicznym Politechniki Gdańskiej, twórca pięciu patentów i szeregu opracowań poświęconych badaniom wielkości nieelektrycznych, a także znawca flory i fauny trójmiejskich lasów. Prowadzi pogadanki i wydaje książki o lokalnej przyrodzie. Przez wiele lat działał społecznie w Straży Ochrony Przyrody.
Wojciech Zaniewski – (ur.1955) - dr sztuki, artysta malarz, nauczyciel akademicki. Tworzy poza głównymi nurtami artystycznymi, poszukując właściwej formuły dla swoich fascynacji pejzażem. W roku 1986 jako stypendysta rządu włoskiego odbywał praktykę w Accademia di Belle Arti di Roma w pracowni profesora Sandro Trotti.
Związany z Państwową Wyższą Szkołą Sztuk Plastycznych w Gdańsku (obecnie Akademia Sztuk Pięknych). Prowadzi warsztaty plastyczne na Uniwersytecie Gdańskim. W roku 2009 został przyjęty w poczet Stowarzyszenia Pastelistów Polskich. Autor albumu, prezentującego sylwetki artystów malarzy i grafików Wybrzeża oraz pomysłodawca i animator wydarzeń artystycznych np. ogólnopolskiej wystawy młodego malarstwa polskiego pt. „Krytycy o Nas” – Sopot BWA 1989. Jego prace znajdują się w wielu kolekcjach w Polsce i na świecie. Twórczość artysty była prezentowana w ogólnopolskim dwumiesięczniku „Sztuka”, „Artysta i Sztuka”, miesięczniku „ARTEON”, „Art Market Observer”, w prestiżowym międzynarodowym blogu artystycznym „AATONAU” oraz w wydawnictwach Gdańskiego Towarzystwa Przyjaciół Sztuki. Jego prace znajdują się w wielu kolekcjach, między innymi: w Państwowej Galerii Sztuki w Sopocie, Muzeum Narodowym w Gdańsku, Muzeum Okręgowym w Nowym Sączu, Musee du Pastel w Saint-Aulaye we Francji, Ministerstwie Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Urzędzie Miejskim w Sopocie, kolekcjach firmowych (MAG – Morska Agencja Gdynia), in Art Collection of Royal Talens in The Netherlands (Apeldoorn) oraz licznych zbiorach prywatnych, zarówno w kraju, jak i za granicą.
Kwiryna Ziemba (ur. 1957) – dr hab. prof. UG, historyk literatury, zawodowo związana z Uniwersytetem Gdańskim. W latach 1991–1994 przebywała na stażu naukowym na Uniwersytecie we Fryburgu, a w latach 1995-1998 była lektorem języka polskiego na Uniwersytecie Turyńskim. Jej prace naukowe oraz publikacje przyczyniły się do zrozumienia i analizy literackiego dorobku wielu polskich twórców.
Jarosław Ziętek (ur. 1964) – gitarzysta i wokalista, rezydent wielu klubów Trójmiasta i lider Ziętek Band. Współpracował m.in. z Krzysztofem Skibą i Jarkiem Janiszewskim oraz z Markiem Richterem. Jest ponadto współtwórcą spektakli „Grease” (Teatr Miniatura), „Opowieści Kanterberyskie” (według Geoffreya Chaucera), do którego to spektaklu skomponował muzykę (Teatr Miniatura), „Rent” (Centrum Stocznia Gdańska), „Opera za trzy grosze” (sala koncertowa Akademii Muzycznej w Gdańsku / dawne kino Gedania), „Niech żyją młode żądze” (Teatr Atelier), „Nic dwa razy się nie zdarza” - wspomnienie o Łucji Prus (spektakl z udziałem m.in. Macieja Miecznikowskiego, Moniki Dryl, Małgorzaty Markiewicz, Marty Wiejak i Joanny Knitter w sali koncertowej Akademii Muzycznej w Gdańsku). Na Festiwalu Szekspirowskim 2013 wraz z Tadeuszem Wolańskim zrealizował uliczny spektakl na Targu Węglowym „The King, The Queen & The Fool” we własnej adaptacji (kolaż tekstów Szekspira i Woody'ego Allena).
Hanna Zych-Cisoń (ur. 1955) – działaczka samorządowa i społeczna. W latach 2010- 2014 wicemarszałek województwa pomorskiego, do 2016 roku członek zarządu województwa pomorskiego, wiceprzewodnicząca sejmiku pomorskiego.
Tomasz Żółtowski (ur. 1963) – dziennikarz i prezenter gdańskiego oddziału Telewizji Polskiej, w którym realizował m.in. programy poświęcone tematyce filmowej - "Co jest grane?” i "Kino polskie". Od 2014 roku dyrektor artystyczny Gdańsk DocFilm Festival. Od lat współpracuje z Festiwalem Filmowym w Gdyni. Zawodowo związany z Radiem Gdańsk.
Aleksander Żubrys (ur. 1946) – w latach 2002-2006 wiceprzewodniczący Rady Miasta Gdańska. Od września 2024 roku przewodniczący Rady Seniorów w Gdańsku.
